خیالی،وعده ای،وهمی/ امیدی،مژده ای،یادی/ به هر نامم که خوش داری/ تو راهم ده به دنیایت

به دیویی

از این معدود تصویرهایی که آرامش به شوق و بی قراری می چربد: تو نشسته ای روی صندلی و می نوازی، من پایین، نشسته ام سرم را تکیه داده به پایت و کتاب می خوانم و کار می کنم...


پ.ن. گمونم تصورتون از دیویی یه چیزی شبیه به سلمان خان، شاهرخ خان، آمیتا باچان و ایناس نه؟:))